Tieneke van Putten (61) was altijd al groot kringloopfan. Toen ze werkloos werd en moeilijk een nieuwe baan kon vinden, besloot ze de stoute schoenen aan te trekken en zelf een kringloopwinkel te beginnen.
“Jarenlang werkte ik als secretaresse, maar toen ik begin vijftig was, kwam ik door pech in de bijstand terecht. Mijn jaarcontract werd niet verlengd, ik was een alleenstaande moeder en ik kon geen andere baan vinden. Veelal werd ik afgewezen vanwege mijn leeftijd; te oud. Om toch wat te doen te hebben, besloot ik te helpen in een kringloopwinkel. Ik kwam daar al regelmatig, mijn hele inrichting kwam van de kringloop. Het beviel me goed. En zo kwam ik op het idee een eigen kringloopwinkel te beginnen. Die was er in Vianen, waar ik woon, nog niet.
Mijn eerste stap was in contact treden met de gemeente om een vergunning te regelen. Dat lukte. Via Facebook en in de krant heb ik mensen gevonden om te helpen. Ik heb nooit een seconde getwijfeld of stress ervaren. Ik wist gewoon dat het me zou lukken. Ik vond een goed pand en begon. Al de eerste dag kwamen mensen spullen brengen. Iedereen was heel enthousiast.
Binnen korte tijd had ik 35 vrijwilligers om me heen. Toen begon het geregel, want wie zou op welke afdeling gaan staan, welke dagen etcetera. Mijn organisatieskills kwamen goed van pas. Maar ik leerde ook dat je dingen ook gewoon kunt laten ontstaan, dat het soms goed is om te vertrouwen en los te laten.
Mijn kinderen waren heel enthousiast en ook de man van de kringloop waar ik eerder werkte, heeft me enorm geholpen. Het is echt geweldig hoeveel warmte en liefde ik heb ervaren. Aan het hele avontuur heb ik niet alleen veel fijne kennissen overgehouden, maar ook twee goede vriendinnen.
Het is best hard werken, maar dat vind ik niet erg. Voor mij is dit mijn baan, ik verdien er geld mee, net als de twee parttimers die mij assisteren.
Maar het allermooist aan wat ik doe is de verbinding tussen mensen die ontstaat via de kringloopwinkel. Er zijn mensen die hier elke dag komen, gewoon voor een praatje. Mensen met psychische problemen ook, of fysieke handicaps. Ik heb vrijwilligers zien groeien, van onzeker naar zelfverzekerd. Dit is veel meer dan een winkel.
Ik ben trots op de winkel. De ruimte is huiselijk, knus en overzichtelijk en we hebben zelfs een bouw-kringloop en een textielatelier, waar dames van oude lappen stof mooie dingen maken. We zijn nu vijf jaar open en het is altijd druk. De laatste maanden verkopen we vooral veel warme winterkleding. Dat heeft te maken met het gasprobleem. Ook de kerstspulletjes lopen als een trein.
We hebben heel veel kerstballen, ook hele oude, maar ook huisjes, stalletjes, leuke beeldjes en kunstbomen. Ik ben trots en dankbaar op wat we met z’n allen voor elkaar hebben gekregen.
Soms denk ik aan mijn overleden moeder. Zij was groot fan van kringloopwinkels. ‘Kijk ma, ik ben er zelf maar eentje begonnen’, zeg ik dan in mezelf tegen haar. Ze had het geweldig gevonden.”